Image default
#6na1 Literatura obyczajowa Recenzje

Dom na skraju nocy – Catherine Banner

Kilkupokoleniowa saga śledzi losy Amedeo, podrzutka z Florencji. Chłopiec uwielbia słuchać opowieści, baśni i legend, które następnie skrzętnie zapisuje. Jako, że Amedeo nie może znaleźć sobie odpowiedniego zajęcia, staje się niemal utrapieniem. W końcu chłopiec zostaje przygarnięty przez samotnego lekarza, który pomaga mu w przyswojeniu niezbędnej wiedzy medycznej. Rozpoczęcie praktyki lekarskiej już na zawsze połączy jego losy z wyspą Castellamare.

Niewielka, malownicza, włoska wysepka, jest swego rodzaju opoką dla mieszkańców. Tutaj każdy żyje z sobą za pan brat, niepowodzenie zostaje niwelowane, a sekrety szybko wychodzą na światło dzienne. To właśnie tu trafia Amedeo. Mieszkańcy przyjmują go z otwartymi ramionami, a lekarz rzuca się w wir pracy. Jednak zlecenia to nie wszystko, mężczyzna czuje się samotny i wdaje się w romans z hrabiną…

(…) jego własną duszę dało się precyzyjnie podzielić: połowa jasna i zrozumiała, połowa mroczna i niezgłębiona jak morze.

Catherine Banner

Powieść rozpoczyna się w momencie, gdy żona i kochanka Amedeo, w tę samą noc wydają na świat potomstwo. Dzieci zostają nazwane bliźniętami, urodzonymi z innych matek. Hrabina rzuca cień podejrzeń na lekarza rujnując mu przy tym karierę. Mężczyzna jednak z całych sił stara się odbudować dobre imię i otwiera bar w miejscu owianym złą sławą – Domu na Skraju Nocy. Siła i wiara Amedeo sprawia, że zrujnowany budynek zamienia się w serce wyspy. „Dom na skraju nocy” to paleta uczuć, blaski i cienie egzystencji, poszukiwanie własnej tożsamości, interesujące, pełne perturbacji zdarzenia, aż w końcu odnalezienie sensu własnego istnienia i przemijanie. Autorka stworzyła sieć, która zarzucona na bohaterów, wystawia ich na ciężką próbę. To od nich zależy jak ukształtują własną ścieżkę, czy poddadzą się temu, co daje im los, czy może wezmą sprawy w swoje ręce. Połączenie żeńskiego i męskiego pierwiastka tworzy zgrabną całość ukazującą czym jest miłość, szczerość, wzajemny szacunek i zaufanie.

Autorka z precyzją oddała klimat barwnej wyspy tworząc przy tym jej tradycje, zwyczaje i kulturę. Charakterystyczna atmosfera przesiąka legendami, magią i podróżą wywołując melancholię, a melodia słów stopniowo nadaje odpowiedniego rytmu powieści. Banner skomponowała nietuzinkową prozę z lekkim sentymentalizmem, zachęcającym do chwili refleksji.

Pomijając (nie)frasobliwe doświadczenia bohaterów, w książce nie zabraknie historycznych odniesień, które opisują m.in. wybuch pierwszej wojny światowej. Autentyczność faktów zaszczepia zalążek empatii, która rośnie z każdym nowym wydarzeniem. Wyspa staje się świadkiem dramatów i tragedii.

Reasumując, książka skłania do zatrzymania się i spojrzenia na własny bagaż doświadczeń. Każdy lęk, obawa, niepewność pozostawia po sobie trwały ślad, który niełatwo zamienić w pozytywne uczucie. Jednak co się stanie, gdy odnajdziemy w nich sens?

Poznaj opinię pozostałych uczestników projektu:

Wpisy, które mogą Ci się spodobać

Zwierciadło piekieł – Graham Masterton

Bookmoment

Gniew i świt – Renée Ahdieh

Bookmoment

Pamiętnik diabła – Adrian Bednarek

Bookmoment